AHUDUDU YETiŞTiRiLiCiLiĞi

     Ahududu meyveleri Üzümsü Meyveler grubundandır ve çok sayıda üzümcükten meydana gelmiştir. Bitkilerin kökleri çok yıllıktır, sürgünleri ise yarı otsu yapıda iki yıllıktır. Sürgünler her yıl kök bölgesinden çıkar, 1-2 metre boyunda gelişirler. İkinci yıl daha fazla büyümezler, yan gözlerden çıkan kısa sürgünler üzerinde yaz aylarında meyvelerini verirler. Kış aylarında da kururlar. Bir ahududu bahçesi dikim yılından başlayarak meyve verir, 3.-4. yıllarda en çok verime ulaşır (dekardan 1,5-2,0 ton) ve bu verimliliğini 10-15 yıl devam ettirir.

     İklim ve Toprak İstekleri
    Ahududu yetiştiriciliği Ege ve Akdeniz kıyıları dışında Türkiye’nin her yerinde yapılabilir. Kış aylarında şiddetli donlara dayanıklıdır. Meyve olgunluğu döneminde orta - yüksek oranda hava nemi ister.
     Hafif bünyeli, geçirgen, organik maddelerce zengin toprakları tercih eder. Ağır, fazla su tutan topraklar kum ve çiftlik gübresi ilavesiyle ıslah edilir. Fazla kireçli topraklar da asit ve gene çiftlik gübresi ilavesiyle, ahududu yetiştiriciliğine uygun hale getirilirler.

     Bahçe Tesisi
    Ahududu bahçesi geç sonbahar, kış yada erken ilkbahar aylarında tesis edilir. Fidanlar, hakim rüzgar yönünde 2 m aralıklarla belirlenecek sıralar üzerine 50 cm aralıklarla dikilir. Buna göre 1 dekar için 1000 fidan ihtiyacı vardır.
     Fidanlar dikime kadar ıslak toprağa Hendekleşerek muhafaza edilir. Dikilecek fidanlarda kök tuvaleti yapılır, sürgün ucu en yakın gözün 1 cm üzerinden kesilir. Dikim derinliği 15-20 cm kadardır. Dikimden sonra can suyu verilir.

 

    

     Bahçe Bakımı
     (Toprak isleri, Sulama, Gübreleme, Budama, Hastalık ve Zararlılarla Savaş)
     Ahududu bahçelerinde yabancı otların sürekli kontrolü gerekir. Bunun için el çapaları, küçük el traktörleri yada seçici yabancı ot ilaçları kullanılır. İlkbaharda kök sürgünleri çıktıktan sonra çeşitli malzemelerle malalama yapmak da yararlıdır. Meyve olgunlaşması döneminde hava neminin yeterli olmadığı koşullarda sıra ortalarının otlu bırakılması yararlı olabilir.
     Ahududu bitkileri sürekli toprak nemi isterler. Yağışların yeterli olmadığı dönemlerde bahçe mutlaka sulanmalıdır. En uygun sulama, damlama sulama sistemiyle yapılır Aksi halde sıra ortalarından geçirilen arklara su verilir.
   Ahududu bitkilerinin organik madde ihtiyaçları fazladır. Bu nedenle bol çiftlik gübresi uygulanmalıdır. Ticari gübreler, toprak analizi yaptırılarak ihtiyaç duyuluyorsa verilmelidir. Rasgele yapılan gübreleme bitkilerde zararlı etkilere neden olur.
     Ahududu bitkileri yarı otsu yapıda gövdelere sahip olduklarından bir tel-direk sistemine bağlanırlar. Bunun için 1,5-2,0m boyunda demir, ahşap yada beton direkler sıralar boyunca 6-10m aralıklarla dikilirler. Bu direklere 50-60 cm aralıklarla 2-3 sıra tel çekilir ve sürgünler bu tellere bağlanırlar. Ahududu bitlikleri her yıl yeni sürgünler verdikleri için bağlama işlemi de her yıl tekrarlanır. Derim dönemi bittiğinde meyve veren sürgünler dipten kesilir. 3.-4. yıllardan sonra bitkiler gereğinden fazla kök sürgünü verirler, bunlarda da 10-20 cm aralıklarla seyreltme yapılır.
   Türkiye’de ahududu bahçelerinde ekonomik önemi büyük hastalık ve zararlılar görülmemiştir. Ancak yurtdışında çok sayıda bulunmaktadır. Bunların görülmesi halinde konu uzmanlarına danışarak gerekli mücadele yapılmalıdır.

      Derim, Paketleme,Muhafaza,Değerlendirme
     Ahududu meyvelerinin olgunlaşması haziran ayında başlar ve 1,5-2 ay sürer. Bu süre içinde 2-3 günde bir olgun meyvelerin toplanması gerekir. Bazı ahududu çeşitlerinde normal derim döneminden sonra, gelecek yıl meyve verecek sürgünle de çiçeklenir ve meyve verirler. Bu durumda bahçeden bütün yaz ve sonbahar ayları boyunca meyve alınır.
    Meyveler kırmızı rengi aldığında elle ve doğrudan pazarlanacak kaplara toplanır. Bu kaplar 100g, 250g, 500g ya da 1 kg’lik olabilir. Üzerlerinin şeffaf bir malzemeyle kapatılması yararlı olur. Bu kutular normal meyve kasalarına konularak nakledilebilirler.
     Ahududu meyveleri derimden sonra diş koşullara çok duyarlıdır ve birkaç gün içinde tüketiciye yada meyveleri işleyecek sanayi kuruluşlarına ulaşmalıdır. Meyveler en uygun koşullarda 5-7 gün muhafaza edilebilir.
     Ahududu meyveleri çok çeşitli şekillerde değerlendirilir: Meyve suyu, reçel, marmelat, pasta, dondurma, meyveli yoğurt, meyve çayı, meyve şarabı v.b. Ayrıca kurutularak yada derin dondurma (şoklama) ile uzun süre muhafaza edilebilirler.

Ahududu yetiştiriciliği çok çeşitli avantajlara sahiptir:
- İlk tesis masrafları yüksek olmasına karşılık,kısa sürede verime yatar ve pazarlama baslar
- İklim ve toprak yönünden fazla seçici değildir.
- Bakımları diğer meyve türlerine göre daha kolay ve az masraflıdır.
- Türkiye için yeni bir meyve türü olup yüksek fiyatlarla alici bulabilmektedir. Taze meyve olarak pazarlanamadığında hemen alıcı olabilecek çok sayıda ve çeşitli endüstri kuruluşları vardır. Ayrıca şoklanmiş yada çeşitli ürünler halinde ihracat olanakları çok fazladır. Şu anda Türkiye’de üretilen ahududunun çok büyük bir kısmı ihraç edilmektedir ve iç pazar talepleri henüz karşılanamamaktadır.